Design Pattern ใน Python

ดีไซน์แพตเทิร์น Composite ใน Python

ในบทเรียนนี้ คุณจะใช้แพตเทิร์น Composite จัดการออบเจกต์เดี่ยวและกลุ่มของออบเจกต์ด้วยวิธีเดียวกัน

  • ระดับสูง
  • อ่าน 2 นาที
  • ตัวอย่างที่รันได้ 1 ตัวอย่าง

บทนำ

ปัญหาที่ต้องแก้

โฟลเดอร์มีไฟล์และโฟลเดอร์อื่น เมนูมีรายการและเมนูย่อย นิพจน์มีตัวเลขและนิพจน์ที่เล็กกว่า โค้ดที่ต้องตรวจตลอดว่า "นี่เป็นรายการเดียวหรือกลุ่ม" จะยุ่งเหยิง Composite ทำให้ทั้งสองตอบการเรียกเดียวกันได้

ลองนึกภาพแบบนี้

แพตเทิร์น Composite เหมือนการถามน้ำหนักรวมของพัสดุ ของชิ้นเดียวรู้น้ำหนักของตัวเอง กล่องถามของทุกชิ้นข้างใน รวมถึงกล่องที่เล็กกว่า แล้วรวมคำตอบ คุณถามกล่องด้านนอกด้วยคำถามเดียวกับที่ถามของชิ้นเดียว

จากกล่องในกล่องสู่โค้ด
Number(1)📦 ของชิ้นเดียว: รู้น้ำหนักของตัวเอง
Sum(...)🗃️ กล่องที่มีของและกล่องที่เล็กกว่า
sum(child.total() for child in self.children)➕ กล่องถามลูกแต่ละตัวแล้วรวม
expression.total()⚖️ คำถามเดียวสำหรับพัสดุทั้งหมด: 6
ใบและกลุ่มตอบการเรียกเดียวกัน
สรุปในประโยคเดียว

แพตเทิร์น Composite จัดการอ็อบเจกต์เดี่ยวและกลุ่มของอ็อบเจกต์ผ่าน interface เดียวกัน ต้นไม้ของพวกมันจึงใช้เหมือนอ็อบเจกต์เดียวได้

ประเด็นสำคัญ

  1. Number.total() คืนค่าของตัวเอง: มันคือใบ (leaf)
  2. Sum.total() เรียก total() บนลูกทุกตัวแล้วรวมผลลัพธ์
  3. ลูกของ Sum เป็น Sum อีกตัวได้ ซึ่งทำให้โครงสร้างเป็นต้นไม้
  4. expression.total() คืน 6 โดยผู้เรียกไม่ต้องตรวจว่าแต่ละส่วนเป็นอ็อบเจกต์แบบไหน

ใช้เมื่อไร?

  • โครงสร้างต้นไม้: โฟลเดอร์และไฟล์ เมนูและเมนูย่อย ผังองค์กร
  • นิพจน์และเอกสารที่สร้างจากส่วนที่ซ้อนกัน
  • ใช้การดำเนินการเดียวกับลำดับชั้นทั้งหมด

เมื่อไรยังไม่จำเป็น

  • คอลเลกชันแบนที่ไม่มีการซ้อน: ลิสต์ธรรมดาก็พอ
  • ใบและกลุ่มต้องการการดำเนินการที่ต่างกันมาก: การบังคับ interface เดียวทำให้มีเมธอดที่ดูไม่เข้าที่

โค้ดตัวอย่าง

รันโค้ด →
main.py
class Number:
    # Composite: leaves and containers expose the same operation.
    def __init__(self, value): self.value = value
    def total(self): return self.value


class Sum:
    def __init__(self, *children): self.children = children

    def total(self):
        # Treat leaves and nested groups uniformly.
        return sum(child.total() for child in self.children)


expression = Sum(Number(1), Sum(Number(2), Number(3)))
print(expression.total())
สร้างปุ่ม Run สำหรับตัวอย่างนี้

ผลลัพธ์จากการรัน

6

อธิบายโค้ด

Number และ Sum ต่างมีเมธอด total() Number คืนค่าของตัวเอง ส่วน Sum เรียก total() ของลูกแต่ละตัวแล้วรวมผล เพราะ Sum มี Sum อีกตัวอยู่ข้างในได้ นิพจน์ Sum(Number(1), Sum(Number(2), Number(3))) จึงถูกคำนวณแบบเรียกตัวเองและได้ 6

เปลี่ยนค่าและรันโปรแกรมด้วย คอมไพเลอร์ Python ออนไลน์ของ CodeUtility โดยไม่ต้องติดตั้ง Python

แบบฝึกหัดเพิ่มเติม

ลองแก้โค้ดตามคำแนะนำด้านล่าง การเปลี่ยนโค้ดแล้วดูผลลัพธ์จะช่วยให้เข้าใจบทเรียนได้ดีกว่าการอ่านอย่างเดียวมาก

  1. เปลี่ยนโดเมนของตัวอย่างโดยยังคงโครงสร้างของแพตเทิร์นไว้
  2. เปรียบเทียบแพตเทิร์นกับการเขียนแบบที่ง่ายกว่าและอธิบายข้อแลกเปลี่ยน
  3. เขียนการทดสอบให้ผู้มีส่วนร่วมแต่ละส่วนก่อนเพิ่มการเขียนแบบอื่น
รันในคอมไพเลอร์ Python →

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

ตรวจชนิดแทนการใช้เมธอดร่วม

การตรวจด้วย isinstance พังเมื่อมี node ชนิดใหม่เพิ่มเข้ามา

ปัญหา
if isinstance(child, Number):
    total += child.value
วิธีแก้
total += child.total()

เรียนบทนี้จบแล้วใช่ไหม

ทำเครื่องหมายว่าเรียนแล้วเพื่อติดตามความคืบหน้า

ถัดไป: ดีไซน์แพตเทิร์น Observer ใน Python →

ฝึกด้วยโจทย์

ใช้สิ่งที่เรียนในบทนี้แก้ปัญหาจริง ทุกโจทย์รันในเบราว์เซอร์ พร้อมการทดสอบทันทีและรีวิวจาก AI

โจทย์ทั้งหมด