Design Pattern ใน Python

ดีไซน์แพตเทิร์น Bridge ใน Python

ในบทเรียนนี้ คุณจะใช้แพตเทิร์น Bridge แยกส่วนนามธรรมออกจากส่วนการทำงานจริง เพื่อให้ทั้งสองเปลี่ยนแปลงได้อิสระ

  • ระดับสูง
  • อ่าน 2 นาที
  • ตัวอย่างที่รันได้ 1 ตัวอย่าง

บทนำ

ปัญหาที่ต้องแก้

ลองนึกถึงการแจ้งเตือนและรายงานที่แต่ละอย่างส่งได้ทางอีเมล SMS หรือแชท ถ้าใช้ inheritance คุณจะได้หนึ่งคลาสต่อทุกการผสม: EmailAlert, SmsAlert, EmailReport... จำนวนคลาสทวีคูณ bridge แยกสองมิตินั้นออกจากกัน

ลองนึกภาพแบบนี้

bridge เหมือนรีโมตทีวีกับตัวทีวี รีโมต (แบบง่าย แบบใช้ได้ทุกยี่ห้อ แบบสั่งด้วยเสียง) และทีวี (ยี่ห้อ A ยี่ห้อ B) พัฒนาแยกกันได้ รีโมตใดก็สั่งทีวีใดก็ได้ เพราะรีโมตถือการเชื่อมต่อกับทีวีไว้และส่งคำสั่งไปให้

จากรีโมตและทีวีสู่โค้ด
Alert🎮 รีโมต: สิ่งที่คุณอยากทำ
EmailSender📺 อุปกรณ์: ทำอย่างไร
self.sender = sender🔗 รีโมตเชื่อมต่อกับอุปกรณ์
self.sender.send(text)📡 รีโมตส่งคำสั่งต่อไป
สองฝั่งที่เปลี่ยนได้อย่างอิสระ เชื่อมด้วย composition
สรุปในประโยคเดียว

แพตเทิร์น Bridge แยก abstraction (ทำอะไร) ออกจาก implementation (ทำอย่างไร) และเชื่อมกันด้วย composition ทั้งสองฝั่งจึงเปลี่ยนได้อย่างอิสระ

ประเด็นสำคัญ

  1. Alert คือ abstraction: ตัดสินว่าจะแจ้งเตือนเมื่อไร
  2. EmailSender คือ implementation: รู้วิธีส่งข้อความ
  3. self.sender = sender เก็บ implementation ไว้ใน abstraction การเชื่อมนี้คือ bridge
  4. notify ส่งต่อไปยัง self.sender.send จึงเสียบตัวส่ง SMS เข้าไปได้โดยไม่ต้องมีคลาส Alert ใหม่

ใช้เมื่อไร?

  • สองมิติที่เป็นอิสระต่อกัน เช่น ประเภทข้อความกับช่องทางการส่ง
  • เลี่ยงการมีคลาสสำหรับทุกการผสมของฟีเจอร์
  • สลับ implementation ตอนรัน

เมื่อไรยังไม่จำเป็น

  • มีแค่มิติเดียวที่เปลี่ยน: ลำดับชั้นของคลาสเดียวหรือ strategy ก็พอ
  • โปรแกรมเล็กที่ชั้นทางอ้อมเพิ่มเติมทำให้โค้ดตามยากขึ้น

โค้ดตัวอย่าง

รันโค้ด →
main.py
class EmailSender:
    # Bridge: vary the abstraction and implementation independently.
    def send(self, text): return f"Email: {text}"


class Alert:
    def __init__(self, sender):
        # Composition forms the bridge to an implementation.
        self.sender = sender

    def notify(self, text):
        return self.sender.send(text)


print(Alert(EmailSender()).notify("Alert"))
สร้างปุ่ม Run สำหรับตัวอย่างนี้

ผลลัพธ์จากการรัน

Email: Alert

อธิบายโค้ด

คลาส Alert กำหนดเนื้อหาของการแจ้งเตือน ส่วนออบเจกต์ sender ที่ส่งเข้ามาตอนสร้างกำหนดวิธีส่ง ตัวเชื่อมสองส่วนคือแอตทริบิวต์ self.sender คุณจึงจับคู่ Alert กับ EmailSender หรือวิธีส่งแบบอื่นได้โดยไม่ต้องสร้างคลาสใหม่

เปลี่ยนค่าและรันโปรแกรมด้วย คอมไพเลอร์ Python ออนไลน์ของ CodeUtility โดยไม่ต้องติดตั้ง Python

แบบฝึกหัดเพิ่มเติม

ลองแก้โค้ดตามคำแนะนำด้านล่าง การเปลี่ยนโค้ดแล้วดูผลลัพธ์จะช่วยให้เข้าใจบทเรียนได้ดีกว่าการอ่านอย่างเดียวมาก

  1. เปลี่ยนโดเมนของตัวอย่างโดยยังคงโครงสร้างของแพตเทิร์นไว้
  2. เปรียบเทียบแพตเทิร์นกับการเขียนแบบที่ง่ายกว่าและอธิบายข้อแลกเปลี่ยน
  3. เขียนการทดสอบให้ผู้มีส่วนร่วมแต่ละส่วนก่อนเพิ่มการเขียนแบบอื่น
รันในคอมไพเลอร์ Python →

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

สร้าง subclass ต่อหนึ่งการผสม

ทุกช่องทางหรือประเภทข้อความใหม่ทำให้จำนวนคลาสทวีคูณ

ปัญหา
class EmailAlert(Alert): ...
class SmsAlert(Alert): ...
วิธีแก้
Alert(EmailSender())
Alert(SmsSender())

เรียนบทนี้จบแล้วใช่ไหม

ทำเครื่องหมายว่าเรียนแล้วเพื่อติดตามความคืบหน้า